Emanet..

Bir sürü deniz kabuğundan ibaretti hayatı. Ama mutluydu. Hepsinin birer anısı vardı,bulundukları kutuların Üzerlerinde tarih ve yer yazıyordu.Her zaman özenli olurdu onlara karşı.Bazen en çok özlediklerini alır deniz kıyısına götürürdü,onlarla konuşur anılarını yad ederdi.Yanına biraz deniz suyu alır eve dönerdi.Güzel bir sofra hazırlar ve tüm hatıralarına deniz suyu ikram ederdi. Bir gün yorgun düştü yaşlı bedeni,anılarına deniz suyu değil gözyaşı ikram eder oldu.Denizlere emanet etti anılarını ve dalgalarda kayboldu.